ಕುತಂತ್ರಾಂಶಗಳ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇ–ಆಡಳಿತ

ಆಲ್ಪ್‌ಸ್  ಪರ್ವತ ಶ್ರೇಣಿ ಯೂರೋಪಿನ ಹಲವು ದೇಶಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾಕ್ಕಂತೂ ಇದು ಪ್ರವಾಸಿ ಆಕರ್ಷಣೆಯೂ ಹೌದು. ಈ ಪರ್ವತ ಶ್ರೇಣಿಗಳ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾದ ಇತಿಹಾಸವುಳ್ಳ ಹೊಟೇಲ್ ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಸೀಹೊಟೆಲ್ ಜಾಗೆರ್ವಿಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯ ವಾರದಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆ ನಡೆಯಿತು. ಕೋಣೆಯೊಳಗಿದ್ದ ಯಾವ ಅತಿಥಿಗೂ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಹೊರಗೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ವಾಗತಕಾರರಿಗೆ ಫೋನಾಯಿಸಿದರೆ ಅವರಿಗೂ ಇದೇನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯದ ಸ್ಥಿತಿ ಇತ್ತು. ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಲಾಕಿಂಗ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ತೊಂದರೆಯಾಗಿದೆಯೇ ಎಂದು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಹೊರಟಾಗ ಹೊಟೇಲಿನ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಹೊಟೇಲಿನ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಹ್ಯಾಕರ್‌ಗಳ ಗುಂಪೊಂದು ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳನ್ನಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದರ ಅರಿವಾಯಿತು.

180 ಕೋಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿಥಿಗಳು ಬಂಧಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಏನೇನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಶತಮಾನದಷ್ಟು ಹಳೆಯ ಹೊಟೇಲಿನ 180 ಕೋಣೆಗಳ ಬಾಗಿಲು ಒಡೆಯುವುದು ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯಲ್ಲೂ ನಷ್ಟದ ಸಂಗತಿಯೇ. ದಾಳಿಯ ಮೂಲ ಎಲ್ಲಿನದ್ದೆಂದು ತಿಳಿಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಂತೂ ಹೊಟೇಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ದೂರು ಕೊಟ್ಟು ಅವರು ಮೂಲ ತಿಳಿದು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಸಮಯ ಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಊಹಿಸಲೂ ಕಷ್ಟವಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿ. ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊಟೇಲಿನ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳನ್ನಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡವರು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೊಟೇಲಿನ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ದಾಳಿಕೋರರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಒತ್ತೆಯಳುಗಳನ್ನಾಗಿಸಿದ್ದ ಹ್ಯಾಕರ್‌ಗಳು ಕೇಳಿದ ಒತ್ತೆ ಹಣ ಕೇವಲ 40 ಬಿಟ್ ಕಾಯಿನ್‌ಗಳು. ಇದು ಭಾರತೀಯ ರೂಪಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 27 ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಗಳಷ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಆಗುತ್ತಿರುವ ತೊಂದರೆಯನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇರುವ ಉಪಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದ್ದು ಇದುವೇ ಎಂಬ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಹೊಟೇಲಿನ ಆಡಳಿತ ವರ್ಗ ಬಂತು. 40 ಬಿಟ್ ಕಾಯಿನ್‌ಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

ಇದೇ ಬಗೆಯ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ದಾಳಿಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒತ್ತೆಯಾಗಿ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನಲ್ಲ. ಕಂಪ್ಯೂಟರುಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್‌ನಂಥ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು. ಯಾವುದೋ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ನಿಮ್ಮೆದುರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ‘ನಿಮ್ಮ ಫೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ವೈರಸ್‌ಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ. ತಕ್ಷಣ ಇದನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ’ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ನೀವೇನಾದರು ‘ಯೆಸ್’, ‘ನೋ’ ಅಥವಾ ‘ಓಕೆ’ ಎಂಬ ಯಾವುದೇ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಒತ್ತಿದರೂ ಗುಂಡಿಗೆ ಬಿದ್ದಿರಿ ಎಂದರ್ಥ. ನಿಮ್ಮ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್, ಟ್ಯಾಬ್ ಅಥವಾ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಅನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ತಂತ್ರಾಂಶ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕುತಂತ್ರಾಂಶ. ಇದು ನಿಮ್ಮ ಉಪಕರಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತನ್ನ ಹತೋಟಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಇದನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ ಈ ‘ಕುತಂತ್ರಾಂಶ’ದ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಕುತಂತ್ರಾಂಶ ನಾಶಕವನ್ನು ಬಳಸಿ ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದು ನಿಮ್ಮ ಉಪಕರಣದ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿ ಸಾಧಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಇರುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಇದನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದವರಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಹಣ ಕೊಡುವುದು ಮಾತ್ರ. ಈ ಬಗೆಯ ತಂತ್ರಾಂಶಗಳನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ ರ್ಯಾನ್ಸಮ್‌ವೇರ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾದ ಹೊಟೇಲಿನ ಭದ್ರತಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಾಧಿಸಿದ್ದೂ ಇಂಥದ್ದೇ ಒಂದು ತಂತ್ರಾಂಶ.

ಈ ಬಗೆಯ ಕುತಂತ್ರಾಂಶಗಳ ದಾಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗುವ ದೇಶಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಐದನೇ ಸ್ಥಾನವಿದೆ ಎಂದು ಕ್ಯಾಸ್ಪರಸ್ಕಿ ಲ್ಯಾಬ್‌ನ ವರದಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ಬಗೆಯ ದಾಳಿಗಳ ಬಲಿಪಶುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಮುಗ್ಧ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮತ್ತು ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್‌ ಬಳಕೆದಾರರೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇಂಥ ದಾಳಿಗಳು ನಡೆದಿದ್ದರೂ ಈ ಗುಟ್ಟು ಬಯಲಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದಂಥ ದಾಳಿಗಳಿನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ನಡೆದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಈ ದಾಳಿಗಳ ಮಾಹಿತಿ ಸದ್ಯ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕುತಂತ್ರಾಂಶಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿ ತಂತ್ರಾಂಶಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಕಂಪೆನಿಗಳ ತ್ರೈಮಾಸಿಕ ವರದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ.

ಈ ಕುತಂತ್ರಾಂಶ ದಾಳಿಯ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಿ ವೆಬ್‌ಸೈಟುಗಳು ಎಷ್ಟು ಭದ್ರವಾಗಿವೆ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಿರುವ ಉತ್ತರವನ್ನು ಒಂದು ವಾರದ ಹಿಂದಷ್ಟೇ ಕೇಂದ್ರ ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯ ನೀಡಿದೆ. 2016ರಲ್ಲಿ ದಿನ ಬಿಟ್ಟು ದಿನದ ಆವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಿ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಹ್ಯಾಕರ್‌ಗಳ ದಾಳಿ ನಡೆದಿದೆ. ಒಂದು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ 199 ಸರ್ಕಾರಿ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಹ್ಯಾಕರ್ ದಾಳಿ ನಡೆದಿದೆ. 2013ರಲ್ಲಿ 189 ಸೈಟ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆದಿದ್ದರೆ 2014ರಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಖ್ಯೆ 165ಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿತ್ತು. 2016ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಇದು 199ಕ್ಕೆ ಏರಿದೆ. ಅಂದ ಹಾಗೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಾರಿ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್‌ಗಳನ್ನು  ಸರ್ಕಾರಿ ಸ್ವಾಮ್ಯದ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಫಾರ್ಮೆಟಿಕ್ಸ್ ಸೆಂಟರ್‌ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಳೆದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದಾಳಿಗೆ ಒಳಗಾದ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ರೈಲು ಟಿಕೆಟ್ ಕಾದಿರಿಸಲು ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಬಳಸುವ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್ (ಐಆರ್‌ಸಿಟಿಸಿ). ಇಲ್ಲಿಂದ ಒಂದು ಕೋಟಿ ಗ್ರಾಹಕರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿವರಗಳ ಸೋರಿಕೆಯಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸಂಶಯಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಸೋರಿಕೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಈ ತನಕ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈ ವರ್ಷದ ಮೊದಲ ದಿನದಂದೇ ನ್ಯಾಷನ್ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಗಾರ್ಡ್ (ಎನ್‌ಎಸ್‌ಜಿ) ವೆಬ್‌ಸೈಟ್‌ ಮೇಲೆ ಹ್ಯಾಕರ್‌ಗಳು ದಾಳಿ ನಡೆಸಿ ವಿರೂಪಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ವಿರುದ್ಧ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ಎನ್‌ಎಸ್‌ಜಿಯ ಸೈಟ್‌ನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಗ್ರಾಹಕರ ವಿವರಗಳಿರುವ ಐಆರ್‌ಸಿಟಿ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್ ತನಕ ಎಲ್ಲವೂ ಹ್ಯಾಕರ್‌ಗಳ ಕೈಚಳಕಕ್ಕೆ ತಡೆಯೊಡ್ಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಇ–ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ದಕ್ಷತೆಗೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿ.

ಭಾರತದ ಸರ್ಕಾರಿ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಹ್ಯಾಕರ್‌ಗಳು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ನಮ್ಮ ಕೆಂಪು ಪಟ್ಟಿ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ವೇಗಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಭದ್ರತಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಲಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಹೋದರೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ಆಧಾರ್ ಅಥವಾ ಪ್ಯಾನ್ ದತ್ತ ಸಂಚಯವನ್ನು ವಿಶ್ವದ ಯಾವ್ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕಾರ್ಯಾಚರಿಸುವ ಹ್ಯಾಕರ್‌ಗಳ ಗುಂಪೊಂದು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದಷ್ಟು ಒತ್ತೆ ಹಣಕ್ಕೆ ಬೇಡಿಕೆ ಇಟ್ಟರೆ ನಮ್ಮೆದುರು ಉಳಿಯುವುದು ಅದನ್ನು ಪಾವತಿಸುವ ಮಾರ್ಗ ಮಾತ್ರ.

ಇ-ಆಡಳಿತ ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಅನೇಕ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ವೇಳೆ ಮಾಹಿತಿಯ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣವೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಭಾರತದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪೌರರಿಗೂ ಒಂದು ಆಧಾರ್ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನೀಡಿ ಅದರ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲರ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಒಂದು ದತ್ತ ಸಂಚಯದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅನುಕೂಲಕರ. ಈಗಂತೂ ಹಣಕಾಸು ಪಾವತಿಗಾಗಿಯೂ ಇದೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್, ಡೆಬಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್‌ನಂಥ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದೆ ‘ನಗದು ರಹಿತ’ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಇದು ಅನುಕೂಲ ಕಲ್ಪಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದು ಆಧಾರ್ ದತ್ತ ಸಂಚಯವನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಕೊಂಡಿಗಳನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.

ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ವಾಹನಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿದಷ್ಟೂ ಅಪಘಾತದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ಶೂನ್ಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಇರುವುದು ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳು. ಅಪಘಾತದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವಂತೆ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವುದು. ಎರಡನೆಯದ್ದು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ವಾಹನ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂಥ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು. ಭಾರತದ ಇ-ಆಡಳಿತವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತವರು ಈ ಎರಡನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರಿ ವೆಬ್‌ಸೈಟುಗಳು ಮತ್ತು ದತ್ತ ಸಂಚಯಗಳ ಭದ್ರತೆಯ ಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯ ನೀಡಿರುವ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳೇ ಹೇಳುತ್ತಿವೆ.

ಇಷ್ಟರ ಮೇಲೆ ಪೌರರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾಹಿತಿಗಳಿರುವ ದತ್ತ ಸಂಚಯವನ್ನು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಕೊಂಡಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಇಲಾಖೆಗಳ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಖಾಸಗಿಯವರೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸುವ ಹಣಕಾಸು ವ್ಯವಹಾರದ ತನಕ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಧಾರ್‌ಗೆ ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಹೆಜ್ಜೆಯೆಂದು ಕೊಂಡಾಡುವಾಗಲೇ ಅದರ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರದಿಂದಲೂ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಒಂದು ದಿನ ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾದ ಹೊಟೇಲಿನ ಅತಿಥಿಗಳು ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳಾದಂತೆ ಇಡೀ ದೇಶದ ಪೌರರು ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳಾಗಿಬಿಡುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.

]]>

ಗ್ಲೋಬಲ್ ವಿಲೇಜ್‌ನ ವಿಲಕ್ಷಣ ಗಮಾರತನ

‘ಗ್ಲೋಬಲ್ ವಿಲೇಜ್’ ಅಥವಾ ಜಾಗತಿಕ ಹಳ್ಳಿ ಎಂಬ ಪಾರಿಭಾಷಿಕವನ್ನು ಚಲಾವಣೆಗೆ ತಂದದ್ದು ಕೆನಡಾದ ಮಾಧ್ಯಮ ತಜ್ಞ ಮಾರ್ಷಲ್ ಮ್ಯಾಕ್ಲುಹಾನ್. ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಮೂಲೆಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಹರಿದಾಡುವ ‘ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ’ಯೊಂದು ಜಗತ್ತನ್ನು ಹಳ್ಳಿಯಾಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆತ ಹೇಳಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡವರು, ಅದರ ಕುರಿತು ಮುಂದಿನ ಎಂಟು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾ ಬಂದವರಾರೂ ಜಗತ್ತು ನಿಜಕ್ಕೂ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಂತೆ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಕಾರ್ಲ್ ಮಾರ್ಕ್ಸ್‌ನಿಂದ ತೊಡಗಿ ಬಾಬಾ ಸಾಹೇಬ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ತನಕದ ಚಿಂತಕರೆಲ್ಲಾ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಸಂಶಯದಿಂದ ನೋಡಿದ್ದರಾದರೂ ಅದನ್ನು ಮಾರ್ಷಲ್ ಮ್ಯಾಕ್ಲುಹಾನ್‌ನ ಜಾಗತಿಕ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಿ ನೋಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಯಾರೂ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ.

ಕಾರ್ಲ್ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಬರೆದ ‘ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಕ್ಷದ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆ’ಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ‘ವಿಲೇಜ್ ಇಡಿಯಸಿ’ ಅಥವಾ ‘ಹಳ್ಳಿ ಗಮಾರತನ’ವೋ ಅಥವಾ ಅದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವದರಿಂದ ಒದಗುವ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯೋ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆ ಮತ್ತೊಂದು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಚಾಲನೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಗಾಂಧೀಜಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದು ಭಾರತ ನಿರ್ಮಾಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ದೊಡ್ಡ ವಾಗ್ವಾದಗಳಲ್ಲೊಂದು. 1940ರಲ್ಲಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಹೀಗಿವೆ: ‘ಹಳ್ಳಿಯೆಂದರೆ ಏನು– ಸ್ಥಳೀಯತೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಂಕುಚಿತ ಮನೋಭಾವದ ಬಚ್ಚಲುಗುಂಡಿ, ಅಜ್ಞಾನದ ಗವಿ, ಸಣ್ಣತನ ಮತ್ತು ಕೋಮುವಾದ’. ನಗರೀಕರಣದಲ್ಲಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಜಾತೀಯತೆಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದರು. ನಗರೀಕರಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇನೋ ಬಲಗೊಂಡಿತು. ಆದರೆ ನಗರೀಕರಣಗೊಂಡ ಜಗತ್ತೇ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅನುಮಾನಿಸಿದಂಥ ಹಳ್ಳಿಯಾಯಿತು.

ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಒಬ್ಬಾತ ಮತ್ತೊಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಜೊತೆ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಬಹುದೆಂಬುದನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಇದು ಉದ್ಯೋಗಗಳ ಜಾಗತೀಕರಣಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಅಮೆರಿಕದ ಕಂಪೆನಿಯೊಂದರ ಗ್ರಾಹಕ ಸೇವೆಯನ್ನು ಭಾರತದಿಂದಲೂ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದದ್ದು ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದ. ತೃತೀಯ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು ದೊರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದೇ ಒಂದು ವ್ಯಾಪಾರಿ ಸಾಧ್ಯತೆಯಾಯಿತು. ಸಮುದಾಯ ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗೆ ಈಗ ಭೌಗೋಳಿಕ ಎಲ್ಲೆಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಗೆಳೆತನವೂ ಅಷ್ಟೇ.

ಭೌಗೋಳಿಕವಾದ ಮಿತಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅಳಿಸಿ ಹೋಗುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ವಿಶ್ವಮಾನವನಾಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಜಾಗತೀಕರಣ ಇದಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಸ್ವರೂಪವೇ ಬೇರೆ. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಭಾರತದ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೇಳಿದ್ದ ಮಾತುಗಳು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೇ ಅನ್ವಯವಾಗ ತೊಡಗಿತು. ಉದ್ಯೋಗಗಳ ಜಾಗತೀಕರಣವೆಂಬುದು ಸಂಪತ್ತಿನ ನ್ಯಾಯಬದ್ಧ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗುವ ಬದಲಿಗೆ ಹೊಸ ಬಗೆಯ ಕಾರ್ಮಿಕ ಶೋಷಣೆಯ ಮಾರ್ಗವಾಯಿತು. ಯೂರೋಪ್ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕದ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಬ್ರಾಂಡ್‌ಗಳ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಕೆಲಸ ಉಪಖಂಡದ ಸಿದ್ಧ ಉಡುಪು ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನೇನೋ ಒದಗಿಸಿದವು ಆದರೆ ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪೆನಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಅನಾಹುತಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯದ್ದೇನೂ ಅಲ್ಲ.

ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಂಥ ಬಿಳಿ ಕಾಲರಿನ ಕೆಲಸಗಳು ಯೂರೋಪು ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಗಳಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹರಿದು ಬಂದಾಗ ವಿಚಿತ್ರವೊಂದು ಸಂಭವಿಸಿತು. ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪೆನಿ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ತಂದಾಗ ಇಲ್ಲಿನ ನೇಕಾರರು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರು. ಐ.ಟಿ. ಉದ್ಯಮ ಹೊರ ಗುತ್ತಿಗೆಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಾಗ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಹಾಹಾಕಾರ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಈ ಆರ್ಥಿಕ ಪಲ್ಲಟಗಳ ಮರೆಯಲ್ಲೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪಲ್ಲಟಗಳೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಜಗತ್ತು ಚಪ್ಪಟೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದ ಥಾಮಸ್ ಫ್ರೈಡ್‌ಮನ್‌ರಂಥ ಲೇಖಕರೇ ಇಂಟರ್ನೆಟ್‌ನಂಥ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಜನರ ಅರಿವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಬದಲಿಗೆ ಅವರ ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ದುರಂತವನ್ನು ಕಂಡು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳುವಂಥ ಸ್ಥಿತಿ ಉದ್ಭವವಾಯಿತು. 2002ರಲ್ಲಿ ಥಾಮಸ್ ಫ್ರೈಡ್ಮನ್ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಟೈಮ್ಸ್‌ಗೆ ಬರೆದ ಲೇಖನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಅವರು ಪತ್ರಕರ್ತ ಮತ್ತು ಲೇಖಕ ಜಾರ್ಜ್ ಪಾರ್ಕರ್ ಅವರ ‘ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ತಲುಪುವ ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ ಟಿ.ವಿ. ಮತ್ತು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಅಸಹನೀಯಗೊಳಿಸಿದೆ’ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ವಿಷಾದಿಸಿದ್ದರು.

ಥಾಮಸ್ ಫ್ರೈಡ್ಮನ್ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬರೆದಾಗ ಅವರಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದು ಜಾಗತೀಕರಣದ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖದ ಬಗೆಗಿನ ವಿಷಾದ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ. ಅವರ ನಂಬಿಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹುಸಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಬ್ರಿಟನ್ ಯೂರೋಪ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಒಳಗಿರಲಾರೆ ಎಂದಿತು. ಈ ವರ್ಷ ಅಮೆರಿಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಡೋನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ‘ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಪಾರ್ಟನರ್‌ಶಿಪ್’ ಎಂಬ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನೇ ಕೈಬಿಡಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದು. ಕೆನಡಾ ಮತ್ತು ಮೆಕ್ಸಿಕೋಗಳ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ವ್ಯಾಪಾರ ಒಪ್ಪಂದವಾದ ‘ನಾರ್ತ್ ಅಮೆರಿಕನ್ ಫ್ರೀ ಟ್ರೇಡ್ ಅಗ್ರಿಮೆಂಟ್’ ಅನ್ನು ಮರು ಪರಿಶೀಲನೆಯ ಸಿದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದು. ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತೇ ಒಂದಾಗುತ್ತಿರುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಸುತ್ತ ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು ಈಗ ಹೊಸ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳ ಫಲವೋ ಎಂಬಂತೆ ‘ಅಜಾಗತೀಕರಣ’ ಅಥವಾ ಡಿಗ್ಲೋಬಲೈಝೇಷನ್ ಎಂಬ ಪಾರಿಭಾಷಿಕವೊಂದು ಈಗ ಬಳಕೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಬ್ರೆಕ್ಸಿಟ್ ಅಥವಾ ಟ್ರಂಪೋತ್ತರ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಠಂಕಿಸಲಾದ ಪದವೇನಲ್ಲ. 2005ರಲ್ಲೇ ಫಿಲಿಫೈನ್ಸ್‌ನ ವಿದ್ವಾಂಸ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ ವಾಲ್ಡನ್ ಬೆಲ್ಲೋ ‘ಅಜಾಗತೀಕರಣವಾದ’ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಸಮಾನತೆಯ ಜಾಗತೀಕರಣಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದರು. ಹೊರಗುತ್ತಿಗೆಗಳ ಯುಗದ ಆರಂಭದ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಪದವನ್ನು ಯಾರೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಇದನ್ನು ಫೋರ್ಬ್ಸ್‌, ಎಕಾನಮಿಸ್ಟ್‌ನಂಥ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಳಸತೊಡಗಿವೆ.

ವಿಶ್ವ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಘಟನೆ ಈಗ ಬಹುತೇಕ ಅಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಎಂಬತ್ತರ ದಶಕದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಎಡಪಕ್ಷಗಳೂ ನಿರಂತರ ಚಳವಳಿಗಳ ಮೂಲಕ ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದು ಈಗ ವಿಶ್ವ ವ್ಯಾಪಾರದ ಪ್ರತಿಪಾದಕರಿಂದಲೇ ಅಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುವ ವಿಚಿತ್ರ ಸ್ಥಿತಿಯೊಂದು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಚಕ್ರೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮೈದೆಳೆದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಲಕ್ಷಣ ಸಂಗತಿಯಿದೆ. ಇಡೀ ಯೂರೋಪನ್ನು ಅಚ್ಚರಿಗೆ ದೂಡಿದ ಬ್ರೆಕ್ಸಿಟ್, ವಿಶ್ವವನ್ನೇ ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳಿಸಿದ ಟ್ರಂಪ್ ವಿಜಯಗಳೆಲ್ಲವುಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಆಧಾರಿತ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಮಹಿಮೆ ಇದೆ.

ಅರಬ್ ವಸಂತದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ವಿರೋಧಿ ಆಂದೋಲನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೇ ಬ್ರೆಕ್ಸಿಟ್ ಮತ್ತು ಟ್ರಂಪ್ ವಿಜಯದ ಹಿಂದೆಯೂ ಇವೆ. ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಮಾಹಿತಿಯ ಹೆದ್ದಾರಿಯನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿತು. ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಮೂಲೆಗಳನ್ನೂ ಸಂಪರ್ಕಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಹರಡಿದ್ದು ಬರೇ ಉಪಯುಕ್ತ ಮಾಹಿತಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಮೊದಲು ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳ ಜೊತೆಗೆ ತಮ್ಮ ಗೂಡಿನೊಳಗಷ್ಟೇ ಇದ್ದವರು ಈಗ ಜಗತ್ತಿನ ಮತ್ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮಂಥವರನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ಮಾಹಿತಿಯ ಪೂರೈಕೆ ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳನ್ನು ತೊಡೆಯುವುದರ ಬದಲಿಗೆ ಅದನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿತು. ಮುದ್ರಿತವಾದುದೆಲ್ಲವೂ ನಿಜವಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಸಿದ್ಧ ಮಾದರಿ ಇಂಟರ್ನೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ನಿಜವಿರಬೇಕು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು.

ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ವೈರಸ್‌ಗಳನ್ನು ಅತಿವೇಗದಲ್ಲಿ ಹರಡುತ್ತದೆ. ಒಂದೂವರೆ ದಶಕದ ಹಿಂದೆ ಬಹಳ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿದ್ದ ‘ಐ ಲವ್ ಯೂ’ ಎಂಬ ವೈರಸ್‌ ಅನ್ನು ಒಂದು ರೂಪಕದಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಬರೆದಿದ್ದ ಥಾಮಸ್ ಫ್ರೈಡ್ಮನ್ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಈಗ ಅಕ್ಷರಶಃ ನಿಜವಾಗಿದೆ. ‘ಐ ಲವ್ ಯೂ ಎಂಬ ವೈರಸ್‌ ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಪರಿಕರಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ವೈರಸ್ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ನಾನು ‘ಐ ಹೇಟ್ ಯು’ ವೈರಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ. ಅದು ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ ಟಿ.ವಿ. ಮತ್ತು ವೆಬ್‌ಸೈಟುಗಳ ಮೂಲಕ ಮನುಷ್ಯರ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಕ್ಕೆ ಹೇಯ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಒಂದು ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ’.

ಜಗತ್ತು ಹಳ್ಳಿಯಾದರೆ ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೆಲ್ಲಾ ವಿಶ್ವ ಮಾನವರಾಗುತ್ತಾರೆಂಬುದು ಥಾಮಸ್ ಫ್ರೈಡ್ಮನ್ ತರಹದವರ ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಹಳ್ಳಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರು ಸಂಶಯಿಸಿದ ಹಳ್ಳಿಯಾಗಿ ನಮ್ಮೆದುರು ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿರುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸೋತವರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಶೋಷಿತರಂತೆಯೇ ಶೋಷಕರೂ ಇರುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ವಿಚಿತ್ರ.

]]>