ಅಮೆರಿಕದ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ಸಬ್ಸಿಡಿ

ಆಲ್‌ ಇಂಡಿಯಾ ಇನ್ಸ್‌ಟಿಟ್ಯೂಟ್‌ ಆಫ್‌ ಮೆಡಿಕಲ್‌ ಸೈನ್ಸಸ್‌ ಅಥವಾ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಸ್ಥೆ (ಎಐಐಎಂಎಸ್‌) ಇರುವುದು ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ. ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಗುಣಮಟ್ಟದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಸಂಸ್ಥೆಯಿದು. ಸಂಸತ್ತು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ ಮಸೂದೆಯೊಂದರ ಮೂಲಕ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದ ಈ ಸಂಸ್ಥೆ ಸ್ವಾಯತ್ತ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭಾರೀ ಸುದ್ದಿ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅಂದರೆ ಇದು ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ್ದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದೆ ಎಂದೇನೂ ಭಾವಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ನಡೆಸಿದ ಮತ್ತು ಈಗಲೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸಿರುವ ಮೀಸಲಾತಿ ವಿರೋಧಿ ಚಳವಳಿ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ನಡೆಸುವ ಕಿರಿಯ ವೈದ್ಯರ ಮುಷ್ಕರಗಳಿಂದಾಗಿ ಈ ಸಂಸ್ಥೆ ಸುದ್ದಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸುದ್ದಿಯೊಂದು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ಇಲ್ಲಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಚಳವಳಿ ನಡೆಸಿದಾಗ ಸಿಗುವ ಮಹತ್ವ ಈ ಸುದ್ದಿಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಕೇರಳದ ತಿರುವನಂತಪುರಂನಲ್ಲಿ ಸಿ.ಆರ್‌.ಸೋಮನ್‌ ಎಂಬವರು ಮಾತನಾಡಿದ್ದರು. `ಹಿಂದುಸ್ಥಾನ್‌ ಟೈಂಸ್‌’ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಆಂಗ್ಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಮಾತುಗಳು ವರದಿಯಾದವು. ಸಿ.ಆರ್‌.ಸೋಮನ್‌ ಅವರು ಹೇಳುವಂತೆ ಎಐಐಎಂಎಸ್‌ ಭಾರತೀಯ ತೆರಿಗೆದಾರನ ಹಣವನ್ನು ಬಳಸಿ ಅಮೆರಿಕದ ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಸಬ್ಸಿಡಿ ನೀಡುತ್ತಿದೆ! ಇದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಅವರು ಜನವರಿ ತಿಂಗಳಿನ ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯ ವಾರ್ತಾಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಮಾನಸ್‌ ಕೌಶಿಕ್‌, ಅಭಿಷೇಕ್‌ ಜೈಸ್ವಾಲ್‌, ನಸೀಮ್‌ ಶಾ ಮತ್ತು ಅಜ್‌ ಮಹಲ್‌ ಅವರ ಸಂಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮಾನಸ್‌ ಕೌಶಿಕ್‌ ಮತ್ತು ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು 1989ರಿಂದ 2000ದವರೆಗೆ ಎಐಐಎಂಎಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಪ್ರಕಾರ ಶೇಕಡಾ 54ರಷ್ಟು ಮಂದಿ ಭಾರತದ ಹೊರಗಿದ್ದಾರೆ. ಇವರಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 85ರಷ್ಟು ಜನರು ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಮೀಸಲಾತಿ ವಿರೋಧಿ ಚಳವಳಿಯ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರುವವರು ಮತ್ತೆ `ಮೀಸಲಾತಿಯಿಂದಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶಗಳೇ ಇಲ್ಲದೆ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರಲ್ಲ ದೇಶಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ’ ಎಂದು ಹೇಳತೊಡಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಈ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರಿಗೆ ತರಬೇತಿ ಕೊಟ್ಟದ್ದು ತೆರಿಗೆದಾರನ ಹಣದಲ್ಲಿ. ಸೋಮನ್‌ ಅವರು ಹೇಳುವಂತೆ 1250 ರೂಪಾಯಿಗಳ ಬೋಧನಾ ಶುಲ್ಕ ಮತ್ತು 1500 ರೂಪಾಯಿಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ನಿಲಯ ಶುಲ್ಕಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಇವರು ಪಾವತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದರ ಹೊರತಾದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಖರ್ಚನ್ನು ಸರಕಾರ ಭರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಇದೂ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಮೀಸಲಾತಿಯೇ. ಕೇವಲ ಎರಡೂವರೆ ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಎಐಐಎಂಎಸ್‌ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ನೈತಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಈ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ಇವರ್ಯಾರೂ ಆ ನೈತಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹಾರುತ್ತಾರೆ.

ಎಐಐಎಂಎಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ಉಗ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ತರಗತಿಗಳಿಗೆ ಎಐಐಎಂಎಸ್‌ನ ಪದವೀಧರರಿಗೆ ಮೀಸಲಿಟ್ಟಿರುವ ಸೀಟುಗಳು ಬೇಡ ಯಾವತ್ತೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಎಐಐಎಂಎಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಒಟ್ಟು ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಸೀಟುಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 33ರಷ್ಟನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪದವಿ ಪಡೆದವರಿಗೆ ಮೀಸಲಿರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದರೂ ಎಐಐಎಂಎಸ್‌ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಎದುರು ಸೋತು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಮಾನಸ್‌ ಕೌಶಿಕ್‌ ಮತ್ತು ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳ ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತೊಂದು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಅಂಶದ ಮೇಲೂ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿದೆ. ಎಐಐಎಂಎಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ವರ್ಗಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲು ಸೀಟುಗಳಿವೆ. ಈ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡವರು ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಕಡಿಮೆ. ಹಾಗೆಯೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಪ್ರಗತಿಯ ಮಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚಿದಷ್ಟೂ ಅವರು ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗಿವೆ.

***

`ಪ್ರತಿಭಾ ಪಲಾಯನ’ದ ಕುರಿತು ಚರ್ಚೆಗಳು ಆರಂಭವಾಗಿ ಮೂರು ದಶಕಗಳಾಗುತ್ತಾ ಬಂತು. ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದ ಅಂತ್ಯದಿಂದ ಆರಂಭಗೊಂಡು ಎಂಬತ್ತರ ದಶಕದ ತುಂಬಾ ಭಾರತದಿಂದ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವರಲ್ಲಿ ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವರಲ್ಲಿ ಗಣಿತ, ವಿಜ್ಞಾನದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ ಸಂಬಂಧಿ ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಳು ಆರಂಭದ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದವು. ಮೂಲವಿಜ್ಞಾನದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಬೇಡಿಕೆ ಇತ್ತು. ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಯುಗ ಆರಂಭವಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಕೆಲವು ಬದಲಾವಣೆಗಳು ನಡೆದಿದ್ದವು. ರಾಜೀವ್‌ಗಾಂಧಿಯ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದ ಟೆಲಿಕಾಂ ಕ್ರಾಂತಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಮತ್ತು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ ತಂತ್ರಜ್ಞರನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿತ್ತು. ಕರ್ನಾಟಕದಂಥ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಸಿಇಟಿಯಂಥ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಡ, ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದವರಿಗೂ ತಾಂತ್ರಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಒದಗಿಸಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ತಂತ್ರಜ್ಞರಿಗೆ ದೇಶದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಅವಕಾಶಗಳು ಹೇರಳವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾದುವು. ಭಾರತದ ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿದ ಖ್ಯಾತಿ ಇರುವ ಮಹನೀಯರೆಲ್ಲರೂ ಈ ಬಗೆಯ ರಿಯಾಯಿತಿ ದರದ ಶಿಕ್ಷಣ ಅಥವಾ `ಮೀಸಲಾತಿ ಶಿಕ್ಷಣ’ದ ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆದವರೇ.

***
ಮೀಸಲಾತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಉದಾರೀಕರಣೋತ್ತರ ಭಾರತದ ಉನ್ನತ ವರ್ಗ ಮುಂದಿಡುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧ ಮಾದರಿಗಳನ್ನೂ ಭಂಜಿಸುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮಾನಸ್‌ಕೌಶಿಕ್‌ ಮತ್ತು ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳ ಸಂಶೋಧನೆ ಮುಂದಿಡುತ್ತಿದೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿ ಬೇಡ ಎಂದು ವಾದಿಸುವವರ್ಯಾರೂ ರಿಯಾಯಿತಿ ದರದ ಶಿಕ್ಷಣ ಬೇಡ ಎನ್ನುವುದಿಲ್ಲ. ಇದೂ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಮೀಸಲಾತಿ ಎನ್ನುವುದರ ಕುರಿತು ಜಾಣ ಮರೆವನ್ನು ನಟಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಮರೆವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಎಂದರೆ ರಿಯಾಯಿತಿ ದರದ ಶಿಕ್ಷಣ ತಮಗೆ ಮಾತ್ರ ದೊರೆಯಬೇಕು ಎಂಬಂತೆ ವಾದಿಸುವ `ಪ್ರತಿಭಾವಂತರು’ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ನೇರವಾಗಿ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹಾರುತ್ತಾರೆ. ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಅನೈತಿಕ, ಅವಕಾಶ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ಹುನ್ನಾರವೆಂದು ಬಣ್ಣಿಸುವ ಭಾರತದ ಉನ್ನತ ವರ್ಗ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಭಾರತದ ಉದ್ದಾರಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಿಡುವುದಿಲ್ಲವೇಕೆ?

ಇನ್ನು ಪ್ರತಿಭೆಯ ಮಾನದಂಡಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದು ಬಹಳ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಇದೆ. ಇದನ್ನು ಖ್ಯಾತ ದಲಿತ ಚಿಂತಕ ಚಂದ್ರಭಾನ್‌ ಪ್ರಸಾದ್‌ ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಂಕಣವೊಂದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದರು. ಶೇಕಡಾ 50 ಅಂಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದವನು ಶೇಕಡಾ 70 ಅಂಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದವನಿಗಿಂತ ಹೇಗೆ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಎಂಬ ಅರ್ಥದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವನ್ನು ಈಗಲೂ ಯಾರೂ ನೀಡಿದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ

ಟಾಟಾ ‘ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ’ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಸಂಕೇತ

`ರಸ್ತೆ’ ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ತೀರಾ ಆಧುನಿಕವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಹೋಲುವ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೊಂದು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಇದೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಜಾಡಿನಲ್ಲಿ (track) ತಮ್ಮ ಸಂಚಾರ ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ಮನುಷ್ಯರೂ ಅಷ್ಟೇ, ಅವರ ಸಂಚಾರಕ್ಕೊಂದು ಕಾಲು ಹಾದಿ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಜಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ ರಸ್ತೆಗಳು ಬರುವವರೆಗೂ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಇದ್ದದ್ದು ಗಾಡಿ ಜಾಡುಗಳೇ. ಎತ್ತಿನ ಗಾಡಿಗಳ ಚಕ್ರ ಹರಿದು ಸ್ಕ್ರಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದ ಮಾರ್ಗವಿದು. ಮನುಷ್ಯರು ನಡೆದು ನಡೆದು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲು ಹಾದಿಯಂತೆಯೇ ಇವು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಗಾಡಿ ಸಾಗಲು ಬೇಕಿರುವಷ್ಟು ಅಗಲಕ್ಕೆ ಪೊದೆಗಳನ್ನು ಸವರುವ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಭಾರತದ ರಸ್ತೆಗಳ ಇತಿಹಾಸ ಮಹಾಭಾರತ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಹಿಂದೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ರಸ್ತೆಗಳೆಂದರೆ ರಥಗಳು ಸಾಗುವ ದಾರಿಯಷ್ಟೇ. ಇವುಗಳಿಗೆ ಆಧುನಿಕ ರಸ್ತೆಯ ರೂಪ ಬಂದದ್ದು ಮೌರ್ಯರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ. ಇವರಂತೂ `ರಾಜಮಾರ್ಗ’ ಮತ್ತು `ವಣಿಕ ಮಾರ್ಗ’ಗಳೆಂಬ ಎರಡು ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದರು. ಕೌಟಿಲ್ಯನ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ರಸ್ತೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪಗಳಿವೆಯಂತೆ. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳು ದೊಡ್ಡದಾದಷ್ಟೂ ರಸ್ತೆಗಳ ಅಗತ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ನೆಲೆಗಳಿಂದ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುವಲ್ಲಿಗೆ ತ್ವರಿತಗತಿಯಲ್ಲಿ ಧಾವಿಸಲು ಸೇನೆಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಜಮಾರ್ಗಗಳೆಲ್ಲಾ ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಿರ್ಮಾಣವಾದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ರೋಮನ್ನರಂತೂ ಎತ್ತರದ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೈವೇಗಳೆಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ಅವುಗಳ ಉದ್ದೇಶವೂ ಸೇನೆಯ ಚಲನೆಗೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುವುದೇ ಆಗಿತ್ತು.

ರಸ್ತೆಗಳ ಸ್ವರೂಪ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾದದ್ದು ಮೋಟಾರು ವಾಹನಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದ ನಂತರ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ರಸ್ತೆಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಾಹನಗಳನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಜತೆಗೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಎಳೆಯುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತವನ್ನೂ ಗಮನದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದ ಕಲ್ಪನೆಯಿದ್ದರೂ ಅದು ಇಳಿಯಲು ರನ್‌ವೇ ಬೇಡವಾದ್ದರಿಂದ ರಸ್ತೆಗಳೆಂದರೆ ರಥದ, ಚಕ್ಕಡಿಯ ಚಕ್ರಗಳುರುಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಹಾದಿಯಾಗಿತ್ತು. ಮೊದಲಿಗೆ ಇದೇ ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಮೋಟಾರು ವಾಹನವೂ ಓಡಿತು. ಗಂಟೆಗೆ ಐದು ಕಿಲೋಮೀಟರ್‌ಗಳಷ್ಟು ವೇಗದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ ವಾಹನದ ಎದುರು ಒಬ್ಬ ಬಾವುಟ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಓಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಮೋಟಾರು ವಾಹನಗಳ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡವರಾರೂ ಅವು ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ರಸ್ತೆಗಳ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿಯಾವು ಎಂದು ಊಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿಡೀ ಇಂಥ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳಿಂದಲೇ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ. ಮೋಟಾರು ವಾಹನಗಳ ಸುಧಾರಣೆಯ ಹಾದಿಯೂ ಅಂಥದ್ದೇ. ಲಭ್ಯವಿರುವ ರಸ್ತೆಗೆ ಬೇಕಾದ ವಾಹನವನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸುವುದರ ಬದಲಿಗೆ. ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದ ವಾಹನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕುದಾದ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಕೆಲಸ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಚಪ್ಪಲಿಯ ಅಳತೆಗೆ ಕಾಲನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಹಾಗೆ!

ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಅಮೆರಿಕ ಮೂಲದ ಸದ್ಯ ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಚಿಂತಕ-ಹೋರಾಟಗಾರ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸುವ ಲೇಖನವೊಂದನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. `ರಸ್ತೆಗಳು’ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಈ ಲೇಖನ ಅಶೀಶ್‌ ನಂದಿ ಮತ್ತು ವಿನಯ್‌ಲಾಲ್‌ ಅವರು ಸಂಪಾದಿಸಿರುವ `ಫ್ಯೂಚರ್‌ ಆಫ್‌ ನಾಲೆಜ್‌ ಅಂಡ್‌ ಕಲ್ಚರ್‌: ಎ ಡಿಕ್ಷನರಿ ಫಾರ್‌ ದ ಟ್ವೆಂಟಿಫಸ್ಟ್‌ ಸೆಂಚುರಿ’ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಭಾಗಶಃ ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದವಾದ `ಹೊಸ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಪರಿಭಾಷೆಗಳು’ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಲೇಖನವಿದೆ. ಡಗ್ಲಾಸ್‌ ಲುಮ್ಮಿಸ್‌ ರಸ್ತೆಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ವರ್ತಮಾನವನ್ನೂ ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾದಾದರೂ ಅದರ ಒಳಧ್ವನಿ ಬೇರೆಯೇ ಇದೆ. ಲೇಖನವನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಓದಿ ಮುಗಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇದು ಆಧುನಿಕ ರಸ್ತೆಗಳು ವರ್ತಮಾನದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೆಂಬ ಮಹಾ ಅಸಂಗತವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ರೂಪಕದಂತೆ ಕಾಣಿಸತೊಡಗುತ್ತದೆ.

***

ರತನ್‌ಟಾಟಾ ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ತಮ್ಮ ಕಂಪೆನಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಯ ಕಾರನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವ ಮುನ್ನ ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಈ ಕಾರಿನ ಕುರಿತು ಬಹಳ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಿದವು. ಕಾರಿನ ವಿರೋಧಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಇದು ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಉಂಟು ಮಾಡುವ ಹಾನಿ, ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ನಿಬಿಡಗೊಳಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಕಾರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವವರೆಲ್ಲರೂ `Inclusive development ಮತ್ತು Inclusive growthಗಳಂಥ ಪದಪುಂಜಗಳ ಮೊರೆ ಹೊಕ್ಕರು. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಲಾಭದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪಾಲುಕೊಡುವುದರ ಸಂಕೇತವಿದು ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡರು. ಒಂದು ಲಕ್ಷದ ಕಾರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರ್ಯಾರೂ `ಯಾವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪಾಲು ಯಾರಿಗೆ?’ ಎಂಬ ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.

ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ರತನ್‌ ಟಾಟಾ ತಮ್ಮ ಕನಸನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿದ್ದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಹೂಗ್ಲಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಿಂಗೂರಿನ ಜನರು ಬೀದಿಗಿಳಿದು ನ್ಯಾನೋ ಕಾರಿನ ಪ್ರತಿಕೃತಿಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಸಿಟ್ಟನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು. ಸಿಂಗೂರಿನ ಸುಮಾರು 12,000 ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಸಿತರನ್ನಾಗಿಸಿ ಟಾಟಾದ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ ಕಾರಿನ ಕಾರ್ಖಾನೆ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ತೃಣಮೂಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ನಾಯಕಿ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿಯವರ ಆಲಂಕಾರಿಕ ಮಾತಗಳಲ್ಲೇ ವಿವರಿಸುವುದಾದರೆ `ಒಂದು ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಬೆಲೆ ಬಾಳುವ ಭೂಮಿ ಉಚಿತ, ಇದು ಸಾಲದು ಎಂಬಂತೆ ನೂರಾ ಮೂವತ್ತೈದು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳಷ್ಟು ಮೌಲ್ಯದ ವಿದ್ಯುತ್‌ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಟಾಟಾ 10 ಲಕ್ಷ ಕಾರುಗಳನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿಯೂ ಕೊಡಬಹುದು’.

ಒಂದು ಲಕ್ಷದ ಕಾರು Inclusive growthನ ಸಂಕೇತವೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಸಿಂಗೂರಿನ ನಿರ್ವಸಿತ ಜನರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಲಾಭ ಏನು?

***

ಈ ಮೊದಲೇ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ ಡಗ್ಲಾಸ್‌ ಲುಮ್ಮಿಸ್‌ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಕುರಿತು `ರ್ಯಾಡಿಕಲ್‌ ಡೆಮಾಕ್ರಸಿ’ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಅವರು ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕುರಿತು ಹೇಳುವ ಮಾತು ಟಾಟಾದ ಒಂದು ಲಕ್ಷದ ಕಾರು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರ ಭಾವಾನುವಾದ ಹೀಗಿರಬಹುದು.

`ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೇ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವಿರೋಧಿ. ಇದು ಬಯಸುವ ವಾತಾವರಣ, ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವ ದುಡಿಮೆಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಮಾಜ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಸಮಾಜದ ಅಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಪುನಾರಚನೆಯ ಮೂಲಕ ಜನರು ಹೆಚ್ಚು `ದಕ್ಷರಾಗಿ’ ದುಡಿದು ಮಿಗುತಾಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳಿಗೆ, ವ್ಯವಹಾರಾಡಳಿತ ನಿರ್ವಾಹಕರಿಗೆ, ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್‌ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರಿಗೆ ಮತ್ತು ಟೆಕ್ನೊಕ್ರಾಟ್‌ಗಳಿಗೆ ನೀಡಬೇಕಷ್ಟೇ.’

ಈ ಹೇಳಿಕೆ ಟಾಟಾ ಕಾರನ್ನು ಸಂಕೇತವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡ Inclusive growth ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಗೆ ಕಾರನ್ನು ಖರೀದಿಸುವವನೂ ಆಧುನಿಕ ವ್ಯವಹಾರಾಡಳಿತ ವಿವರಿಸುವ ಯಾವ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಮಾಜವೂ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳದ `ದಕ್ಷತೆ’ಯನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕು. ಕಾರು ಖರೀದಿಸುವುದೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಕಾರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಖರೀದಿಸುವುದಲ್ಲ. ಅದನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಮನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಅದನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಬೇಕಿರುವ ಹಣವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುವುದು ಎಂದರ್ಥ. ಈ ಸಂಪಾದನೆಗಾಗಿ ಆತ ಅವಲಂಬಿಸಬೇಕಾದ ಮಾರ್ಗವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ `ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ’ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಟಾಟಾ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಗೆ ಕಾರನ್ನು ಮಾರುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಸಿಂಗೂರಿನ 12,000 ಕುಟುಂಬಗಳು ನಿರ್ವಸಿತರಾಗಿ ಕೇವಲ ಒಂಬೈನೂರು ಜನರು ಮಾತ್ರ ಟಾಟಾ ಕಾರಿನ ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆಯಬೇಕು. ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲದ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಿದಷ್ಟೂ ಕಾರಿನ ಬೆಲೆ ಹೆಚ್ಚುವುದರಿಂದ ಇದು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಈ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಸತಿ, ಉದ್ಯೋಗ ಹೀನತೆಯ ಮೂಲಕ ಸಿಂಗೂರಿನ ಜನರು Inclusive growthನಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

***

ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಯ ಕಾರು ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ ರಸ್ತೆಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ನಿಬಿಡವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ವಾಹನಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದನ್ನು ಸಹಜವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿರುವುದರಿಂದ Inclusive growthನ ಪರಿಧಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಂದಿಯನ್ನು ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಈಗಿರುವ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಅಗಲಗೊಳಿಸುವುದು, ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್‌ ವೇ, ಸೂಪರ್‌ ಹೈವೇಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಂದಿ ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಈ ಮೂಲಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಪಡೆಯದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಂದಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವಂತೆಯೂ ಮಾಡಬಹುದು.

ಇದರಿಂದ ನಾವೇನೂ ನಿರಾಶರಾಗಬೇಕಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೇನು ಭಾರತದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ದರ ಶೇಕಡಾ 9 ದಾಟಲಿದೆ!

jackets and shoes
woolrich outlet Grow Your Own Orange Tree

use the Store Locator feature at the Chanel website
louis vuitton bagsDesign Your Own Prom Dress

ಜನ ವಿರೋಧಿ ಜನತಾ ದರ್ಶನ

ಜನತಾದರ್ಶನ


ರ್ನಾಟಕದ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಇತ್ತೀಚಿನ ಜನತಾದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಅರ್ಜಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ 1200. ಇವು ಕೇವಲ ಎರಡೇ ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾದ ಅರ್ಜಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ. ಈ ಅರ್ಜಿಗಳಲ್ಲಿ ದೂರದ ಗುಲ್ಬರ್ಗದಿಂದ ಮಗನ ಹೃದ್ರೋಗ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ನೆರವು ಯಾಚಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ವೇತನಕ್ಕಾಗಿ ತಾಲೂಕು ಕಚೇರಿಗೆ ಅಲೆದು ಸುಸ್ತಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ವೃದ್ಧರಿದ್ದರು. ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಅರ್ಜಿ ಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಹೃದಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ನೆರವು ಯಾಚಿಸಿದ್ದ 34 ಮಂದಿಗೆ ತಲಾ 25,000 ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಚೆಕ್‌ ವಿತರಿಸಿದರು. ಇವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಸರಕಾರೀ ಸ್ವಾಮ್ಯದ ಜಯದೇವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯಲಿದ್ದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ನಾರಾಯಣ ಹೃದಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯ ಲಿದ್ದಾರೆ. ಜನತಾದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಜಯದೇವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ನಿರ್ದೇಶಕ ಡಾ. ಸಿ.ಎನ್‌. ಮಂಜುನಾಥ್‌ `ಬಿಪಿಎಲ್‌ ಪಡಿತರ ಚೀಟಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಉಚಿತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು’. 

ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರ ಅರ್ಜಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಪರಿಹಾರ ನೀಡುವ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ದೊಡ್ಡ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊಂಡಾಡದೇ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ 34 ಮಂದಿಗೆ ನೀಡಿದ 25,000 ರೂಪಾಯಿಗಳು ದೊಡ್ಡ ಸುದ್ದಿಯೇ ಆಯಿತು. ಮುಂದಿನ ಜನತಾದರ್ಶನದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇದೇ ಬೇಡಿಕೆಯುಳ್ಳ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಂದಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ಸರದಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ದಯಾಳುವಾದ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಅವರಿಗೂ ಒಂದಷ್ಟು ದುಡ್ಡನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿ ಕೊಡಬಹುದು. ಅದೂ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಸುದ್ದಿಯಾಗಬಹುದು.

* * *

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 1600 ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಮತ್ತು 176 ಸರಕಾರೀ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಜಾಲವಿದೆ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಐದು ಕಿಲೋಮೀಟರ್‌ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯೊಳಗೇ ಸಿಕ್ಕರೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಗರಿಷ್ಠ ನಲವತ್ತು ಕಿಲೋ ಮೀಟರ್‌ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಬಹುತೇಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸರಕಾರೀ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ತಜ್ಞರಿದ್ದಾರೆ. ಬಡ ರೋಗಿಯೊಬ್ಬ ಈ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೊಂದನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸುವ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಮುಂದೇನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಆಯಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳವರೇ ಅವರನ್ನು ಜಯದೇವ, ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ, ಕಿದ್ವಾಯಿ, ನಿಮ್ಹಾನ್ಸ್‌ನಂಥ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲೂಬಹುದು. ಈ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಡವರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಉಚಿತ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಬೇಕಿರುವ ಅರ್ಹತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ತಿಳಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಹೃದ್ರೋಗ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ದುಡ್ಡು ಬೇಕಾದವರೆಲ್ಲರೂ ಜನತಾದರ್ಶನದ ಸರದಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ!

ಹೀಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಬಂದ ಯಾರಲ್ಲಿಯೂ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು `ನೀವು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೇಕೆ ಬಂದಿರಿ?’ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ಮಾಧ್ಯಮವೂ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಾಗಿ ಈವರೆಗೆ ವರದಿ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಇದು ಕೇವಲ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಜನತಾದರ್ಶನದ ಮಿತಿಯೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಈ ಹಿಂದೆ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಹೆಗಡೆಯಾದಿಯಾಗಿ ನಿಕಟಪೂರ್ವ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಚ್‌.ಡಿ. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯವರ ವರೆಗೆ ಯಾರೂ ಜನರೇಕೆ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹಿಂಡು ಹಿಂಡಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಯೋಚಿಸಿಲ್ಲ.

ಎಚ್‌.ಡಿ.ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯವರೊಮ್ಮೆ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾದಂತೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆದುರು ಅಬ್ಬರಿಸಿದ್ದರು. ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಚುರುಕು ಮುಟ್ಟಿಸುವ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರು. ಇದಾದ ಒಂದೆರಡು ವಾರ ಗಳಲ್ಲೇ ಅವರು ಹೇಳಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು `ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿ ಸುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನೊಬ್ಬನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ!’.

* * *

ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವೇತನ, ಅಂಗವಿಕಲರ ಮಾಸಾಶನ, ವಿಧವಾ ವೇತನ ಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಕರ್ನಾಟಕದ ಈಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ `ಜನತಾದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿ ಕೊಡಬೇಕು’ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಅದು ಇರಬೇಕಾದದ್ದು ಹೀಗಲ್ಲ. ಮಾಸಾಶನ ಬೇಕಿರುವವರು ತಾಲೂಕು ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ನಾಡ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅರ್ಜಿ ಕೊಡಬೇಕು. ಈ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ನಾಡಕಚೇರಿಯ ಉಪ ತಹಶೀಲ್ದಾರರು ಅಥವಾ ತಾಲೂಕು ಕಚೇರಿಯ ತಹಶೀಲ್ದಾರರು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ರಾಜಸ್ವ ನಿರೀಕ್ಷಕರಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಿಳಾಸ ನೋಡಿ ಆ ಊರಿನ ಗ್ರಾಮ ಲೆಕ್ಕಿಗರಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗ್ರಾಮ ಲೆಕ್ಕಿಗರು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಿಳಾಸ ಹುಡುಕಿ ದಾಖಲೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಮಹಜರು ಮಾಡಿ ಅರ್ಜಿದಾರ ಸರಕಾರ ಕೊಡುವ ಮಾಸಾಶನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಎಷ್ಟು ಅರ್ಹ ಅಥವಾ ಅರ್ಹನಲ್ಲ ಎಂಬ ವರದಿ ತಯಾರಿಸಿ ರಾಜಸ್ವ ನಿರೀಕ್ಷಕರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನೂ ಬರೆದು ನಾಡಕಚೇರಿಗೆ ಇಲ್ಲವಾದರೆ ತಾಲೂಕು ಕಚೇರಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ವರದಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿ ತಹಶೀಲ್ದಾರರು ಮಾಸಾಶನ ಮಂಜೂರು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಂಡು ಖಜಾನೆಗೆ ಆದೇಶ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಖಜಾನೆಯಿಂದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮನಿ ಆರ್ಡರ್‌ ಹೋಗಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ.

ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾದ, ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಆಸ್ಪದವಿಲ್ಲದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದು. ಅರ್ಜಿ ಕೊಟ್ಟವನು/ಕೊಟ್ಟವಳಿಗೆ ಮಾಸಾಶನ ಪಡೆಯುವ ಅರ್ಹತೆ ಇದ್ದರೆ ಸಿಗಲೇಬೇಕು. ಅರ್ಹತೆ ಇದ್ದೂ ಸಿಗದೆ ಒಬ್ಬಾತ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ಜನತಾದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅದು ಮಂಜೂರಾಗುತ್ತದೆ. ಜನತಾದರ್ಶನದ ಇತ್ಯಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಇದು ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಬಗೆಯ ಮಂಜೂರಾತಿ ಯೊಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಡುವ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ವೈಫಲ್ಯ ಕಾಣಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

* * *

ರಾಜ್ಯಪಾಲರೋ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯೋ ನಡೆಸುವ ಜನತಾ ದರ್ಶನ ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ವಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ ಅದೂ ಕೆಲವು ಗಂಟೆಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಾದ ಕ್ರಿಯೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನವರೆಗೂ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದವರ, ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದರೂ ಜನತಾದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದವರ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಯಾರು ಪರಿಹರಿಸಬೇಕು? ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಜನತಾದರ್ಶನ ಎಂಬ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಜಾವಿರೋಧಿಯಾದದ್ದು.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಬಿ.ಎಸ್‌. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಜನತಾ ದರ್ಶನವನ್ನು `ಇದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಪ್ರಚಾರ ತಂತ್ರ’ ಎಂದು ಕಟುವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿದರು. ತಾಲೂಕುಗಳಲ್ಲೇ ಪರಿಹರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಜನರನ್ನು ಜನತಾದರ್ಶನ ಪ್ರೇರೇಪಿಸು ತ್ತಿದೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಮುತ್ಸದ್ಧಿಯಂತೆ ಅವರು ಮಾತನಾಡಿದ್ದರು. ಇದೇ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಇಪ್ಪತ್ತು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಉಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಚ್‌.ಡಿ. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯವರ ಜನತಾದರ್ಶನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗಲೂ ಈಗಿನಂತೆಯೇ ತಾಲೂಕು ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರವಾಗು ವಂಥ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವೇಕೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ತನಕ ಬರುತ್ತಿವೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅಂದು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಬಂದಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆಗ ಅವರು ಜನತಾದರ್ಶನದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಹೀಗೆ: `ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದ ಸಂಜೆಯ ತನಕ ನಿಂತು ಊಟವನ್ನು ಮಾಡದೆ ಜನತೆಯ ಅಹವಾಲನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ’.

ಅವರ ಈಗಿನ ಹೇಳಿಕೆಗೂ ಹಿಂದಿನ ಹೇಳಿಕೆಗೂ ಮಧ್ಯೆ ಐದು ತಿಂಗಳ ಅಂತರವಿದೆ. ಈ ಐದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಬಹಳ ಬದಲಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದರೆ ಜನತಾದರ್ಶನ ಅಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಜನವಿರೋಧಿ ಯಾದುದು ಎಂದು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಅರಿವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಅವರು ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದು.

so , what costume are you fit on through suede even rearfoot footwear
chanel espadrilles The Latest Trends in Women’s Clothing

After that at age 17 he started back into music
woolrich parkaWhat would the MFA uniform have looked like in the 90s